فنون ترجمه متون

فنون ترجمه متون

ترجمه متون را می توان بر دو قسم تفکیک نمود : ترجمه معنایی و ترجمه ارتباطی. ترجمه معنایی که در آن مفهوم متن مورد ترجمه را به نزدیک ترین ساختار معنایی زبان مقصد منتقل می کنیم. مترجم در این شیوه بدون اینکه تغییراتی در واژگان و یا دستور زبان ایجاد کند آن را لغت به لغت زبان مقصد انتقال می دهد این نوع ترجمه وفادار به متن است و شبیه به ترجمه ی تحت الفظی می باشد از این شیوه ی ترجمه برای ترجمه ی متون توصیفی و متون کتاب های مذهبی(مقدس) استفاده می شود. ترجمه ی ارتباطی که در آن پیام و مفهوم متن اولیه را به رایج ترین کلمات و ساختارهای دستور زبان به زبان ثانویه برمی گرداند. این ترجمه در مقابل ترجمه ی تحت الفظی قرار دارد. متن های غیرتوصیفی و متون اطلاعاتی به این شیوه ترجمه می شود.

برخی از ویژگی های فنون ترجمه متون

واحدهای ترجمه در شیوه ترجمه ی معنایی، کلمه و در ترجمه ارتباطی، جمله است. البته گاهی اوقات واحد ترجمه، بند یا پاراگراف است. توجه داشته باشید که مترجم باید کلمه را در قالب جمله و جمله را در قالب متن معنا کند و در زمینه ترجمه واژه و ادراک مفهوم جمله از اطلاعات خود در زمینه ی موضوع متن و از درایت خودش کمک بگیرد. توجه کنید که این دو شیوه ی ترجمه متون در اختلاف هم نیستند بلکه هر کدام روشی هستند که مترجم باید با کمک دانش و اطلاعات خود یکی را برگزیند.
شکی نیست که امانت داری یکی از اصول مهم ترجمه متون است ولی امانت داری از مفاهیم متغیر و نسبی است به این مفهوم که گاهی امانت داری ایجاب می کند که همه ی کلمات متن اصلی را با دقت تمام ترجمه کنیم و گاهی به این مفهوم است که ترجمه هیچ کدام از کلمات متن اصلی را وارد نکنیم. به عنوان مثال در متون فلسفی که هر کدام از کلمات مفهوم مهمی دارند برای رعایت امانت داری همه ی کلمات باید ترجمه شوند ولی گاهی در متون ادبی که هدف انتقال تاثیرگذاری است ترجمه لفظ به لفظ لازم نیست.

حتما بخوانید :   مترجم کیست
0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت + بیست =